ความสุข…

มีเรื่องดีๆ รูปสวยๆ จากเมืองจีนอีกเยอะยังไม่มีเวลาเอาขึ้นบล็อก แต่ก็คงต้องยุติไว้เพียงแค่นั้น เพราะงานการรัดตัวเลยทำให้ทิ้งช่วงไปนานเกินไป แต่ยังไงซะก็คงมีโอกาสไปเยือนอีกนั่นแหละ เอาไว้คราวหน้าค่อยย่ำแดนมังกรกันใหม่ครับ

สัปดาห์ที่ผ่านมาผมไปโน่นมานี่ ซึ่งดูจะเป็นธรรมชาติของผมไปซะแล้ว คนเราถ้าดวงได้ไปไหนบ่อยๆ ชีวิตมันก็ระหกระเหินไปเรื่อยคุณว่ามั้ย ไม่ไปต่างประเทศ ก็ไปต่างจังหวัด จริงแล้วชีวิตประจำสัปดาห์ของผมก็ต้องเดินทางข้ามจังหวัดอยู่แล้ว คือทำงานที่สมุทปราการ หยุดวีคเอนด์ก็กลับไปปทุม พอจะไหว้พระทำบุญก็ต่อไปอยุธยา ทำยังงี้เป็นกิจวัตร

ได้เขียนเอาไว้เกี่ยวกับเรื่องจันทร์ดับ ว่าวันที่ 3 มิถุนายน ดวงจันทร์จะดับสนิทที่ราศีมิถุน ซึ่งเขาว่ากันว่าวันจันทร์ดับนั้น คุณทำอะไร คิดอะไร ชีวิตก็จะเป็นไปทำนองนั้นตลอดหนึ่งเดือน พอเขียนเอาไว้แล้วก็ลืมมันไปเลย วันนี้เกิดนึกขึ้นได้ อ้าว เลยจันทร์ดับมาแล้วไม่ทันรู้ตัว ก็เลยย้อนทบทวนดูว่าวันนั้นเราทำอะไรไปบ้างหว่า…

วันที่ 3 มิถุนายน เป็นวันที่เพื่อนรักของผมบวชที่ราชบุรี ผมใช้เวลางีบหลับสักชั่วโมงครึ่งเห็นจะได้ ก่อนแข็งใจตื่นขึ้นมาตี 5 กว่าๆ เพราะคืนก่อนนั้นต้องทำงานจนดึกดื่น พอลุกขึ้นมาได้ก็อาบน้ำแต่งตัว ก่อนออกเดินทางยังไม่ลืมเอาแซนวิชปลาทูน่าและครัวซองส์ที่ซื้อเตรียมไว้มาอุ่นไมโครเวฟ จัดแจงแพ็กใส่กล่อง คว้ากาแฟขวดจากตู้เย็น เป็นอาหารแก้ง่วงระหว่างขับรถ ที่ต้องซื้อเอาไว้ตั้งแต่เมื่อคืนก็เพราะกะจะไม่ให้เสียเวลาแวะซื้อกินตามทาง แต่พอขับๆไปเกิดรู้สึกเหมือนเราจะไปปิกนิคยังไงชอบกล ^^

ขับเลยนครปฐมมาแล้ว กำลังมุ่งหน้าไปราชบุรี เส้นนั้นเห็นมีตำรวจทางหลวงดักจับรถอย่างขมีขมัน จุดแรกนั้นเห็นคุณตำรวจจับรถบรรทุกอยู่ ก็ไม่ได้คิดอะไร เพราะเป็นภาพที่เห็นจนชินตา และนึกว่าตำรวจทางหลวงคงทำงานกันอยู่จุดนั้นจุดเดียว พอยิ่งใกล้จะถึงราชบุรี ผมก็ยิ่งเหยียบคันเร่งเพราะกลัวไปไม่ทันงาน ที่ไหนได้ ปรากฏว่ายังมีตำรวจดักอยู่อีกจุด เห็นไกลๆเขาเรียกคุยกับรถปิคอัพอยู่ ผมวิ่งอยู่เลนขวาด้วยความเร็ว เผอิญจริงๆว่ามีรถเก๋งอยู่ข้างหน้าผมอีกคัน ตำรวจอีกคนโผล่พรวดมาโบกเรียกคันนั้นให้เข้าซ้าย ไม่รู้จับความเร็วหรือจับรถวิ่งขวา รถผมที่ตามหลังมาติดๆก็เลยรอดมือคุณตำรวจไปอย่างโชคช่วย

จะว่าไปก็ไม่ได้ขับเร็วเท่าไหร่เลยครับ ถนนสองเลนธรรมดาๆ อย่างมากก็ความเร็ว 110 ไม่ถึง 120 กม.

ผมไปถึงวัดพอดีเขาแห่นาครอบโบสถ์ครบสามรอบแล้ว กำลังจะพานาคเข้าไปในโบสถ์ เรียกว่าไปถึงที่หมายทันเวลาแบบฉิวเฉียด ก็ได้เข้าไปร่วมฟังพระสวดมนต์ในโบสถ์ ได้เห็นเพื่อนที่สนิทกันมานานห่มผ้าเหลืองแล้วก็อดปลื้มใจแทนพ่อแม่ของเขาไม่ได้

ทำบุญเลี้ยงพระ และร่วมวงรับประทานอาหารกันเรียบร้อย ผมก็ลาพระและพ่อแม่กลับกรุงเทพ ขากลับชักจะง่วงเลยจอดแวะงีบนิดหน่อยที่วัดพระปฐมเจดีย์ พอรู้สึกตัวได้ก็ลงเดินยืดเส้นยืดสาย ไหว้พระทำบุญข้าวสาร และถ่ายรูปตามประสา

 

วันนั้นได้กลับมานอนจริงๆตอนหัวค่ำ แล้วก็หลับลึกยาวไปจนถึงสายของวันรุ่งขึ้น…

นั่นแหละครับ วันจันทร์ดับที่ผ่านมาของผม สรุปมันจะส่งผลยังไงบ้างล่ะเนี่ย

@@@@@@

หนึ่งวันถัดมาผมพาตัวเองไปโผล่ที่สมุยอีกครั้ง คราวนี้อยู่ทำงานจนถึงวันอาทิตย์ ก่อนจะกลับมาอัพบล็อกนี่แหละ

ที่สมุยผมมีความสุข… จะเหมือนความสุขของคุณๆรึเปล่าก็ไม่รู้นะครับ ความสุขที่เกิดในใจเรานั้น คนอื่นจะมาตรวจวัดไม่ได้เลย มันเป็นสิ่งที่รับรู้ได้เฉพาะตัวแท้ๆ สามสี่วันมานี้ผมพักรีสอร์ทหรูๆ กินอาหารชั้นเลิศจนกินแทบไม่ไหว… แต่ถ้าเราเอาสถานที่ดีๆ อาหารตา อาหารปาก อาหารหูมาบอกใครๆว่าเรามีความสุขแค่ไหน เขาคงมองได้แค่ว่าเรามีความสุขอยู่ในระดับกี่ดาว เราได้พักโรงแรมกี่ดาว นั่งกินในร้านอาหารกี่ดาว…

เช้าวันหนึ่งตื่นมากินเบรกฟาสต์ในบรรยากาศที่เงียบสงบ ผมนึกไปถึงคนรวยๆ… เขานึกอยากจะมากินเที่ยวในสถานที่เดียวกับผมเมื่อไหร่ก็ย่อมได้ แต่เมื่อมาแล้วทุกคนก็คงจะเหมือนกันอยู่อย่างหนึ่ง คือมีความสุขกับตาหูจมูกลิ้นกายเมื่อแรกได้สัมผัส คนเรามักจะตื่นตาตื่นใจเมื่อแรกมาเห็น อร่อยลิ้นเมื่อแรกได้กิน แต่เมื่อทุกอย่างผ่านพ้นไป ทีนี้ก็อยู่ที่ว่าใครจะเอาเรื่องทุกข์ร้อนที่ค้างใจอยู่มานั่งขบคิดมากกว่ากัน…

ในสถานที่เดียวกัน ซึ่งมีสภาพเหมือนแดนสวรรค์ มหาเศรษฐีบางคนอาจกำลังกังวลว่าตัวเองจะรอดพ้นคดีความที่เป็นปัญหาอยู่หรือไม่, ผู้มีอำนาจบางคนอาจกลุ้มใจว่าจะรักษาอำนาจให้อยู่กับตัวเองต่อไปได้นานแค่ไหน, ผู้บริหารบางคนอาจกำลังอมทุกข์เพราะไม่รู้จะพาบริษัทยักษ์ใหญ่ฝ่ามรสุมเศรษฐกิจไปได้อีกสักกี่น้ำ หรือเจ้าสัวบางคนอาจนั่งถอนใจเมื่อเห็นกองอาหารดีๆ และบริกรสวยๆที่เขาสามารถเรียกหาเมื่อไหร่ก็ได้ ถ้าเขารวยเร็วกว่านี้สัก 20-30 ปีก็ดีน่ะสิ เพราะตอนนั้นร่างกายเขาต้องพร้อมจะเสวยสุขมากกว่านี้…

ในแดนสวรรค์นั้น ผมมีความสุขก็เพราะได้คิดอะไรเพลินๆ โดยไม่มีเรื่องทุกข์ร้อนมากดดันเลย แม้จะเป็นช่วงแค่สามสี่วันแต่ก็รู้สึกว่าชีวิตนี้มีอะไรดีๆอยู่มากมายครับ

ยามเย็นท้องฟ้าเหมือนภาพสีน้ำ เลยยืนโพสต์ท่าให้น้องที่ไปด้วยกันถ่ายไว้เป็นที่ระลึก

รอขึ้นเครื่องกลับกรุงเทพกับเพื่อนๆ ไม่รู้ทำอะไรเลยหยิบกล้องมาถ่ายเล่น

ที่สนามบินเกาะสมุยเดี๋ยวนี้เปลี่ยนโฉมไปเยอะแล้ว ดูสวยงามมีสไตล์ดีครับ