ไปอยู่เซี่ยงไฮ้ซะหลายวัน ถ่ายรูปเก็บไว้เพียบเลยครับ แต่พอจะเอามาลงบล็อกก็กลับเลือกไม่ถูกซะนี่ เหมือนถ่ายเอาไว้ตามธรรมเนียมเท่านั้นเอง ไม่ได้มีเรื่องมีราวจะบอกเล่า ก็เลยไม่ค่อยอยากจะทำเท่าไหร่ แต่ก็ไหนๆแล้วอ่ะนะ เอาเป็นว่าแปะรูปนิดหน่อยสัก 2-3 วัน ประกอบกับพูดคุยเรื่อยเปื่อยดีกว่า
ทิปนี้ผมบินไปตั้งแต่วันเสาร์ที่แล้ว ตอนขึ้นเครื่องก็ยังคุยกับเพื่อนร่วมทางอยู่เลยว่า เราไปกันคราวนี้ออกจะกินเวลาหลายวันอยู่ ไม่รู้ว่าเมื่อกลับมาถึงเมืองไทย สถานการณ์บ้านเมืองจะเป็นยังไงบ้าง… จักรภพ เพ็ญแข จะยังอยู่ในตำแหน่งรัฐมนตรีรึเปล่า?
สนทนากันอย่างนั้น ระหว่างสัปดาห์ที่เราไม่อยู่คงไม่ถึงขนาดเกิดปฏิวัติรัฐประหาร แต่สำหรับคุณจักรภพไม่แน่ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นกับเขา เพราะวันเสาร์ที่แล้วข่าวเกี่ยวกับคดีหมิ่นเบื้องสูงค่อนข้างชัดเจนและกำลังทวีความรุนแรง
จนกระทั่งวันนี้เขาก็ลาออกจากตำแหน่งไปเรียบร้อย…
นิวาสน์สถานของพวกเราคือแกรนด์ ไฮแอทท์ เขาว่าเป็นโรงแรมที่อยู่บนตึกสูงที่สุดในนครเซี่ยงไฮ้ ได้อยู่บนที่สูงๆก็น่าจะเห็นวิวสวยๆ แต่เสียดายหมอกเยอะเหลือเกิน มองไกลๆเห็นไม่ชัดเลย แต่แลดูผู้คนเขาก็ใช้ชีวิตกันเป็นปกติ เลยไม่รู้ว่าหมอกที่เห็นนั่นคือธรรมชาติของบ้านเขา หรือมันเป็นปัญหาหมอกควันอย่างในเมืองเชียงใหม่เมื่อ 2-3 เดือนก่อนกันแน่
@@@@@@
ไม่รู้การเป็นคนชาติอื่นเขาต้องทำใจเหมือนคนไทยรึเปล่านะ ผมรู้สึกว่าการเป็นคนไทยในยามนี้ต้องแบ่งจิตใจออกเป็นส่วนๆ ถ้าทำได้ชีวิตก็จะมีความสุข คือต้องแบ่งใจไว้สำหรับการพัฒนาจิตตัวเองให้สูงขึ้น เพื่อให้บรรลุถึงเป้าหมายของแต่ละคน, ส่วนหนึ่งก็ต้องแบ่งใจไว้สำหรับการทำมาหากินที่มันจะต้องมีอุปสรรคเพิ่มขึ้นอีกเรื่อยๆ และอีกส่วนแบ่งไว้สำหรับใส่ใจการบ้านการเมือง รวมทั้งพร้อมจะทำใจถ้าบ้านเมืองมันจะหยุดชะงักอีกครั้ง
ที่สำคัญไม่ควรเอาส่วนต่างๆมาขัดแย้งกันเอง ดูแลจิตใจตัวเองไปด้วย ใส่ใจบ้านเมืองไปด้วย…
รึว่าในยามนี้พวกเราต้องเก่งขนาดนั้นกันแล้ว…
