แก้เซ็ง

เช้าวันอาทิตย์…

ลุกจากเตียงได้ก็รีบอาบน้ำอาบท่า แต่งตัวง่ายๆ เสื้อยืดกางเกงยีน รองเท้าแตะ พร้อมแล้วก็รุดไปเลือกตั้ง

ระหว่างทาง…อารมณ์ซึมๆมันตามติดไปด้วยอีกแล้ว เป็นยามเช้าที่ผมรู้สึกแบบนี้มาตลอดสองสามวัน

อารมณ์ประมาณหนังสตาร์ วอร์ส… อาจารย์โยดา รับรู้ว่ามีสิ่งไม่น่าไว้วางใจอยู่เบื้องหน้า แต่กลับไม่สามารถเห็นแจ้งด้วยญาณ แม้แต่ปรมจารย์เจได ก็ยังถูกพลังด้านมืดของ ซิธลอร์ด ‘ดาร์ธ ซิเดียส’ บดบังเอาไว้เกือบมิด -_-’

ใช้เวลาแค่สิบนาทีก็ถึงโรงเรียนวัดที่ดัดแปลงเป็นหน่วยเลือกตั้งชั่วคราว

รับบัตรลงคะแนนมาสองใบ เดินเข้าคูหา กาบัตรแบบเทเสียงให้ พลางนึกในใจอย่างปลงๆ… “ยังไงก็เถอะ นี่ช่วยเต็มที่แล้วนะ”

ช่วงเที่ยงๆผมเดินทางถึงออฟฟิศ ทำงานไปด้วยดูทีวีลุ้นผลเลือกตั้งไปด้วย

ใกล้จะบ่ายสามโมง ชักเริ่มรำคาญทีไอทีวี ผู้ดำเนินรายการสองคน ออกอาการกระดี๊กระด๊า อยากจะให้ถึงบ่ายสามเร็วๆ เพราะจะประกาศผลเอ็กซิทโพลล์ได้ตามกฏหมายกำหนด เห็นดีใจกันจนเก็บอาการไม่อยู่ก็รู้แล้วว่าพลังประชาชนมาแน่

ช่วงค่ำๆยังนั่งทำงานอยู่ ทีวีก็ยังคงมอนิเตอร์แบบเกาะติด แต่ผมชักเริ่มเซ็ง ไม่อยากนึกถึงการเมืองอีกต่อไปแล้ว สุดท้ายใครจะจัดตั้งรัฐบาล พรรคขนาดกลางจะยื่นข้อเรียกร้องกับพรรคใหญ่แบบพิลึกกึกกือยังไง ก็ขอไปดูที่บทสรุปของมันเลยแล้วกัน

ยามเซ็งๆอย่างงี้ พลันผมนึกถึงน้อง “มากิ” ขึ้นมาซะงั้น…

โฮริกิตะ มากิ นางเอกตากลม(ของผม)

คิดได้ดังนั้นก็เลยเปิด YouTube เซิร์ชหนังของมากิมาดูเล่นแก้เซ็ง ดูไปเพลินๆ ไม่สะใจ เซิร์ช Yahoo ดูรูปน่ารักๆของเธอต่ออีก

เห็นตาใสๆ รอยยิ้มแบบเด็กๆของมากิจัง ช่วยให้ลืมเรื่องเซ็งๆไปได้เยอะเลยนิ

ปล. กะจะดูดวงประจำปีหน้าให้ทุกคน แต่ขอให้การเมืองนิ่งๆก่อนก็ดีนะครับ เผื่อจะช่วยให้เห็นอนาคตได้ชัดเจนขึ้น