ประทานพรปีใหม่

 

สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก ประทานพระพรปีใหม่ ๒๕๕๑ เพื่อความร่มเย็นเป็นสุข พ.ศ.๒๕๕๑

ปีใหม่นี้โลกมากมีทุกข์ร้อนนัก

วิธีใดเล่าจักแก้ไขได้

เพราะปล่อยปละละเลยมานานมากมาย

สุดเสียดายที่ไทยนี้มีพระพุทธ

พระพุทธองค์ท่านทรงพระบารมี

เหนือความชั่วความดีทั้งหลายหมด

จงถวายชีวิตตรงองค์พระสุคต

ปฏิบัติพระธรรมพจน์แห่งเมตตา

ไม่ทำชั่ว ทำดีเป็นที่ตั้ง

มุ่งมั่นหวังจิตพิสุทธิ์ ดุจปรารถนา

โดยเสด็จสมเด็จพระบรมศาสดา

สร้างมหาชีวิตให้ไทยร่มเย็น

แก้เซ็ง

เช้าวันอาทิตย์…

ลุกจากเตียงได้ก็รีบอาบน้ำอาบท่า แต่งตัวง่ายๆ เสื้อยืดกางเกงยีน รองเท้าแตะ พร้อมแล้วก็รุดไปเลือกตั้ง

ระหว่างทาง…อารมณ์ซึมๆมันตามติดไปด้วยอีกแล้ว เป็นยามเช้าที่ผมรู้สึกแบบนี้มาตลอดสองสามวัน

อารมณ์ประมาณหนังสตาร์ วอร์ส… อาจารย์โยดา รับรู้ว่ามีสิ่งไม่น่าไว้วางใจอยู่เบื้องหน้า แต่กลับไม่สามารถเห็นแจ้งด้วยญาณ แม้แต่ปรมจารย์เจได ก็ยังถูกพลังด้านมืดของ ซิธลอร์ด ‘ดาร์ธ ซิเดียส’ บดบังเอาไว้เกือบมิด -_-’

ใช้เวลาแค่สิบนาทีก็ถึงโรงเรียนวัดที่ดัดแปลงเป็นหน่วยเลือกตั้งชั่วคราว

รับบัตรลงคะแนนมาสองใบ เดินเข้าคูหา กาบัตรแบบเทเสียงให้ พลางนึกในใจอย่างปลงๆ… “ยังไงก็เถอะ นี่ช่วยเต็มที่แล้วนะ”

ช่วงเที่ยงๆผมเดินทางถึงออฟฟิศ ทำงานไปด้วยดูทีวีลุ้นผลเลือกตั้งไปด้วย

ใกล้จะบ่ายสามโมง ชักเริ่มรำคาญทีไอทีวี ผู้ดำเนินรายการสองคน ออกอาการกระดี๊กระด๊า อยากจะให้ถึงบ่ายสามเร็วๆ เพราะจะประกาศผลเอ็กซิทโพลล์ได้ตามกฏหมายกำหนด เห็นดีใจกันจนเก็บอาการไม่อยู่ก็รู้แล้วว่าพลังประชาชนมาแน่

ช่วงค่ำๆยังนั่งทำงานอยู่ ทีวีก็ยังคงมอนิเตอร์แบบเกาะติด แต่ผมชักเริ่มเซ็ง ไม่อยากนึกถึงการเมืองอีกต่อไปแล้ว สุดท้ายใครจะจัดตั้งรัฐบาล พรรคขนาดกลางจะยื่นข้อเรียกร้องกับพรรคใหญ่แบบพิลึกกึกกือยังไง ก็ขอไปดูที่บทสรุปของมันเลยแล้วกัน

ยามเซ็งๆอย่างงี้ พลันผมนึกถึงน้อง “มากิ” ขึ้นมาซะงั้น…

โฮริกิตะ มากิ นางเอกตากลม(ของผม)

คิดได้ดังนั้นก็เลยเปิด YouTube เซิร์ชหนังของมากิมาดูเล่นแก้เซ็ง ดูไปเพลินๆ ไม่สะใจ เซิร์ช Yahoo ดูรูปน่ารักๆของเธอต่ออีก

เห็นตาใสๆ รอยยิ้มแบบเด็กๆของมากิจัง ช่วยให้ลืมเรื่องเซ็งๆไปได้เยอะเลยนิ

ปล. กะจะดูดวงประจำปีหน้าให้ทุกคน แต่ขอให้การเมืองนิ่งๆก่อนก็ดีนะครับ เผื่อจะช่วยให้เห็นอนาคตได้ชัดเจนขึ้น

วันพ่อแม่

 
คืนนี้เหมือนเดิมๆครับ

สังสรรค์กับเพื่อนร่วมงาน  พอสมควรแก่เวลาก็แยกย้ายกันไปนอนเอาแรง  เตรียมตัวสำหรับลุยงานต่อในวันรุ่งขึ้น

ผมซุกตัวในถุงนอนสีเขียวสด ขับไล่ความหนาวเหน็บ

เป็นความสุขอีกแบบของชีวิตนะ คุณว่ามั้ย

ผมอยู่ต่างจังหวัด  และยังจะอยู่อีกหลายวัน

พวกคุณเป็นยังไงกันบ้าง?

บางคนโทรมาหา  มีเรื่องจะคุย  มีปัญหาจะถาม  แต่ผมไม่ค่อยจะว่าง

หวังว่าทุกคนคงสบายดีนะครับ

วันนี้  วันพ่อ…

ความจริงทุกวันเป็นวัน “พ่อแม่” ของผมและคุณทุกๆคน…ไม่มีข้อยกเว้นครับ

คุณมีลมหายใจทุกวันนี้  ไม่มีใครขาดพ่อแม่ได้  ทุกคนต้องมี  อย่าเถียง
 
พูดไปงั้นแหละ  ใครจะมาเถียงล่ะ

อิ อิ

ขอให้พ่อแม่มีความสุขครับ

 

ภาพสวยๆจาก http://www.orientaloutpost.com/